In Nederland hebben 150.000 mensen een verstandelijke handicap. Ongeveer vijf procent van hen krijgt kinderen, dit zijn bijna alleen mensen met een lichte verstandelijke beperking. In ongeveer 55 procent van deze ouderschappen gaat het mis en wordt het kind uit huis geplaatst. In het verleden was er geen budget, noch aandacht, vanuit de begeleidende instanties voor de niet-verstandelijk gehandicapte kinderen geboren bij verstandelijk gehandicapte ouders. Jennie en Geja pleiten ervoor dat kinderen als zij, juist ook extra begeleiding krijgen.

Loyaliteitscrisis
De ouders van Jennie Prins zijn verstandelijk gehandicapt. 'Ik ben niet opgevoed, ik heb mezelf moeten opvoeden', zegt ze, terugkijkend op haar jeugd.
Jennie moet al jong voor haar ouders zorgen, maar voelt zich ook verantwoordelijk voor haar broer en twee zussen, alledrie eveneens verstandelijk gehandicapt. Het 'zorgen voor' geeft haar bestaansrecht. Maar op 46-jarige leeftijd worstelt ze nog steeds met een groot loyaliteitsconflict, zelfs nu haar ouders overleden zijn. Ook het gebrek aan aandacht en liefde heeft zijn sporen achtergelaten.

Schaamte
Geja de Vries is 27 jaar en heeft een verstandelijk gehandicapte moeder. In haar pubertijd schaamt ze zich rot voor haar moeder en vraagt ze zich regelmatig af waarom ze niet in een ander gezin opgroeit. Daarna leert ze, met vallen en opstaan, haar moeder te accepteren.

Hadden we er niet mogen zijn?
Zowel Jennie als Geja ergert zich aan de discussie of verstandelijk gehandicapten wel kinderen mogen krijgen. 'Dan zeg je eigenlijk dat wij er niet hadden mogen zijn. Tegen wie zeg je dat nou?'

Zie de uitzending van Kruispunt tv van 9 november 2008.