Door Avans Hogeschool en het Sociaal en Cultureel Planbureau is onderzoek gedaan naar de leefsituatie van op zichzelf wonende mensen met een verstandelijke beperking of chronisch psychiatrische problematiek in Zuidwest-Nederland. Naar aanleiding van dit onderzoek verscheen eerder al 'Een ander leven', nu is de publicatie 'Meedoen en gelukkig zijn; een verkennend onderzoek naar de participatie van mensen met een verstandelijke beperking of chronische psychiatrische problemen' een feit.

Enkele conclusies uit deze publicatie:

• 60 Procent van de zelfstandig wonende mensen met een verstandelijke beperking heeft werk, meestal in een sociale werkvoorziening.
• Deze doelgroep heeft dagelijkse ondersteuning nodig (persoonlijke verzorging, huishouden, sociaal-emotionele vaardigheden). Voor de helft van de tijd ontvangen zij die van familie en vrienden, professionele hulpverlening voorziet in de andere helft in de ondersteuningsbehoefte.
• 85 Procent van de zelfstandig wonende mensen met een verstandelijke beperking is tevreden met de woonsituatie.
• Van de mensen met een verstandelijke beperking is 75 procent tevreden met hun financiële situatie. De tevredenheid lijkt niet samen te hangen met de hoogte van het inkomen, maar wel met de ervaring er van rond te kunnen komen.
• Mensen met een verstandelijke beperking zijn meer tevreden als hun netwerk niet meer dan tien personen omvat.
• Meedoen alleen is onvoldoende voor het geluk van zelfstandig wonende mensen met een verstandelijke beperking. Dit geluk hangt vooral af van de (positieve dan wel negatieve) levenshouding en in tweede instantie van de tevredenheid met de woonsituatie, de gezondheid en de hulp vanuit het sociale netwerk. Verder blijkt dat respondenten die in een sociale werkvoorziening werken gelukkiger zijn dan mensen die niet werken of dan mensen die in een reguliere baan actief zijn.

De resultaten van het onderzoek onderstrepen wederom het belang van structurele, zowel professionele als informele ondersteuning op maat die bijdraagt dat uiteenlopende levensdomeinen (levenshouding, woonsituatie, gezondheid, hulp vanuit het sociale netwerk) 'naar tevredenheid' kunnen worden ingevuld. Het bevorderen van deelname aan de samenleving zal niet bijdragen aan ervaren geluk zolang niet aan deze voorwaarden is voldaan. Voor de professionele hulpverlening betekent dit dat zij zich in hun werk meer en meer moeten gaan ontwikkelen als de persoonlijke ombudsman of -vrouw van hun cliënten. De vraag naar meer ondersteuning betreft vooral de regietaken, het omgaan met problemen en verdriet en het aangaan en onderhouden van sociale contacten.

De publicatie 'Meedoen en gelukkig zijn; een verkennend onderzoek naar de participatie van mensen met een verstandelijke beperking of chronisch psychiatrische problemen' (ISBN 9789037703696) is verkrijgbaar via www.scp.nl. Voor meer informatie: drs. Kees M. Paling, k.paling@scp.nl.

Bron: www.vgn.org