Een nieuwe regeling Meerkosten is in de maak. Belangenorganisaties, waaronder Platform VG, hebben hierop aangedrongen, omdat de Buitengewone Uitgavenregeling voor gehandicapten en chronisch zieken  in 2009 zal worden afgeschaft. Uit onderzoek is gebleken dat gehandicapten wel degelijk van deze regeling gebruik maken.

Op dit moment kent de inkomstenbelasting een aftrekpost voor uitgaven gemaakt in verband met de eigen gezondheid. Het gaat dan om extra kosten die niet worden vergoed door bestaande voorzieningen, zoals bijvoorbeeld de Zorgverzekeringswet (Zvw). Deze aftrekpost heet de Buitengewone Uitgavenregeling (BU).
In het coalitieakkoord is de afspraak gemaakt om deze Buitengewone Uitgavenregeling te vervangen door een nieuwe regeling die gericht is op financiële compensatie van gehandicapten en chronisch zieken.
Volgens het kabinet dient deze nieuwe compensatieregeling aan een aantal voorwaarden te voldoen:

• De beschikbare middelen moeten terechtkomen bij de groepen die dit het meest nodig hebben.
• Criteria op grond waarvan wordt bepaald wie tot de doelgroep 'gehandicapten en chronisch zieken' behoort, dienen uitvoerbaar te zijn. 
• De regeling dient eenvoudig en transparant te zijn met geringe administratieve lasten voor burger en overheid.

Onderzoek
Het kabinet heeft Vektis (onderzoeksbureau) opdracht gegeven op welke wijze de regeling het best zou kunnen worden uitgevoerd.

Stappen
Bij de ontwikkeling van de regeling zijn de volgende drie stappen doorlopen:

Stap 1. Afbakening doelgroep
Stap 2. Onderverdeling doelgroep naar ernst van de beperkingen
Stap 3. Bepaling te compenseren kosten voor elk van de onderscheiden groepen.

In stap 1 zijn binnen de Nederlandse bevolking alle personen geselecteerd ('gestickerd') aan de hand van de hoeveel zorg en ondersteuning die men ontvangt via de Wmo, AWBZ of ZWV. Deze gegevens over zorgconsumptie zijn ontleend aan bestaande landelijke registraties, zoals CAK-BZ en zorgkantoren.
In stap 2 is nagegaan welke kenmerken bepalend zijn voor verschillen in meerkosten binnen de groep van meer dan drie miljoen personen. Uit deze onderzoeken blijkt dat de meerkosten toenemen met de ernst van de beperkingen.
In stap 3 is deze groep nader onderverdeeld op basis van de intensiteit van het zorggebruik. Er wordt verondersteld dat de intensiteit van het zorggebruik een voorspeller is van de ernst van de beperkingen. Daarom is de intensiteit van het zorggebruik een indicator voor de hoogte van de meerkosten. Meer uren AWBZ-zorg of combinaties van zorggebruik (bijvoorbeeld geneesmiddelen en fysiotherapie) wijzen op een intensiever zorggebruik. Uiteindelijk is bij de intensiteit van het zorggebruik gekozen voor een vierdeling: laag, gemiddeld, hoog en zeer hoog.

In haar brief aan de Tweede Kamer schrijft de staatssecretaris dat zij zal nagaan of de voorgestelde werkwijze uitvoerbaar is.

Op grond van het Vektis rapport, worden op hoofdlijnen en onder voorbehoud de volgende combinaties voorgesteld ter indicatie dat iemand recht heeft op een financiële tegemoetkoming voor de meerkosten.

Vergoeding van 250 euro
Recht op vergoeding van 250 euro (boven de 65 jaar is dit 100 euro) bestaat als iemand:

• zes maanden of meer tussen de één en de tien uren extramurale AWBZ zorg of huishoudelijke verzorging op grond van de Wmo heeft gebruikt, of
• zes maanden of meer één tot drie dagdelen extramurale AWBZ zorg heeft gebruikt,  of
• zes maanden of meer intramuraal AWBZ zorg heeft gekregen.

Vergoeding van 450 euro
Recht op vergoeding van 450 euro (boven de 65 jaar is dit 300 euro) bestaat als iemand:

• in totaal zes maanden of meer, tien of meer uren extramurale AWBZ zorg of huishoudelijke verzorging op grond van de Wmo heeft gebruikt, of
• gedurende zes maanden of meer, meer dan vier dagdelen extramurale AWBZ zorg heeft gebruikt.

Daarnaast zijn er ook voorwaarden voor mensen die veelvuldig medicijnen gebruiken of op een andere manier zorg en ondersteuning ontvangen.