"Bij basisscholen ontbreekt de kennis en ruimte om zorgleerlingen goed op te vangen, waardoor iedereen slechter af is. maar de staatssecretaris wil het niet zien", betoogt Jeanet Meijs in het NRC Handelsblad van 2 december 2009.
Platform VG is verbaasd over deze uitspraak en reageert. 

Reactie Platform VG
"Wat is een normale klas? Ik weet eerlijk niet wat een rampzaliger plan is. Dat van ex-juf Meijs die gehandicapte kinderen de zogenaamde normale klas uitjaagt, zoals zij woensdag 2 december zonder pardon bepleit in het NRC, of een staatssecretaris die zonder steun van leraren en ouders een onderwijsvernieuwing doordrukt...

Mevrouw Meijs, bestuurder van een hardnekkige actiegroep die het gemunt heeft op vernieuwingen als zelfstandig werken en, vermoed ik, vrijwel heel veel andere vormen van leren, draait de klok in de klas het liefst 30 jaar terug. Ze doet dat door eerst maar eens alle leerlingen met een verstandelijke beperking - die ze met de oude en kwetsende term geestelijk gehandicapten noemt - de normale klas uit te zetten... En daarmee roeit ze tegen de stroom van het ministerie in, die, zo moet de lezer haast wel denken, met duistere complotten het normale basisonderwijs naar de afgrond voert en het speciaal onderwijs afbreekt.

Toegegeven, het Passend Onderwijs van Dijksma is een verhaal met veel haken en ogen en vooral heel veel losse eindjes. Maar mevrouw Meijs ziet nu kans om in een verwarrende cocktail van feiten en processen een spookproject op het toneel te voeren dat niet eens bestaat. Haar analyse leest als een uitzending van undercover reporter Alberto Stegeman: ze voert aan dat onder schuilnamen werkende bange leerkrachten, uit angst hun baan te verliezen, monddood zijn geworden. En dat allemaal door dit donkere project dat volgens juf van toen heet: Passend Onderwijs Inclusief. Waar in vredesnaam is dat project bedacht? Wat steekt daar achter?

Nu is er buitgenwoon veel aan te merken op de plannen van de staatssecretaris. Dat is ook de mening van de Evaluatie Commissie Passend Onderwijs en de onderwijsinspectie, zoveel is waar. En terecht maakt staatssecretaris Dijksma een pas op de plaats. En het is natuurlijk ook niet voor niets dat de Vaste Kamercommissie maar liefst in een driedagen durende hoorzitting alle betrokkenen uit het veld heeft gevraagd naar hun meningen en ervaringen.
Het lijdt geen twijfel, de kritiek van leerkrachten liegt er niet om. De staatssecretaris zal serieus werk moeten maken van toerusting en participatie van leerkachten. En - niet in de laatste plaats - de positie van de ouders moeten versterken. Wat krijgen zij terug als zij het rugzakje inleveren? De zorgplicht die de staatssecretaris opvoert als oplosmiddel, is nog uiterst vaag. Hoe wordt die zorgplicht ingevuld? Dat is geenszins bekend, dat kun je de staatssecretaris deels aanrekenen. Dat alles schept uiteraard onrust. Immers, wat vraagt dit van de scholen, van de leerkrachten en de ouders en hoe kunnen we hen daarop toerusten? Platform VG maakt zich grote zorgen over de keuzevrijheid en zeggenschap van ouders.

Het ministerie maakt wel erg grote haast... Allemaal waar, maar bestuurslid Meijs maakt het in haar pleidooi voor 'een beetje beter rekenen in Nederland' nu wel erg bont. Ze husselt wat populistisch een aantal feiten door elkaar. In die mix komt haar oplossing: Reken zonder de gehandicapten..! Die horen niet in de normale klas van juf Meijs. Welnu, als dat beter onderwijs is, geef mij dan toch maar iets wat meer past bij de verschillen die er tussen kinderen mogen zijn."

Aldus Martin van de Lustgraaf, beleidsmedewerker bij Platform VG